"De fietsbranche weet nog niet wat haar overkomt" Bart Vos bouwde samen met Rob Lemmerlijn Holland Bikes uit tot de grootste importeur en verhuurder van Nederlandse stadsfietsen in Frankrijk. Nu zet hij ook in op draadloos laden - en hij verwacht dat dat balletje snel gaat rollen.
BartVos bouwde samen met Rob Lemmerlijn Holland Bikes uit tot de grootste importeur en verhuurder van Nederlandse stadsfietsen in Frankrijk. Nu zet hij ook in op draadloos laden - en hij verwacht dat dat balletje snel gaat rollen.
Toen wij begonnen was de Franse markt voor 95% gericht op sport: mountainbikes en racefietsen. Wij wilden iets anders, namelijk de Nederlandse manier van fietsen introduceren. De fiets als vervoersmiddel: naar je werk, kinderen naar school, boodschappen doen. Dat bestond in Frankrijk helemaal niet.
Vandaar de naam Holland Bikes. We waren de eersten die zowel het product als de cultuur introduceerden. De stadsfiets werd in Frankrijk destijds alleen verkocht door grote supermarkten en sportzaken, er was geen echte industrievoor. Wij hebben die markt mede van de grond gekregen.
Daarvoor waren drie dingen nodig: een goed product, dat kwam uit Nederland. Een infrastructuur met fietspaden - dat was aan de overheid. En een professionele bedrijfstak van specialisten die stadsfietsen konden verkopen en onderhouden. Aan dat laatste bouwen we nu al 25 jaar.
Wat mensen vergeten: Frankrijk is de tweede economie van Europa en vierde fietsmarkt ter wereld. Zo'n 3 miljoen exemplaren per jaar, meer dan Nederland. En de stadsfiets markt staat daar nog aan het begin van zijn groeicurve. Nederlandse fabrikanten keken altijd naar Duitsland of Denemarken, maar sloegenFrankrijk over. Dat vonden wij verbazingwekkend.
We hebben allemaal enorme last van kabelkoorts. Op vakantie heb je meerkabels bij dan onderbroeken - voor je laptop, telefoon, iPad, de PlayStation van de kids. Via wifi en bluetooth zijn we intussen gewend dat datatransfer draadloos gaat. Maar laden? Daarvoor zitten we al twintig jaar aan het zelfde snoertje.
Kijk maar eens achter de schermen bij een verhuurder van elektrische fietsen. Al die laadkasten, die enorme kabelspagetti. Zodra je drie of vier verschillende fietsmerken hebt, heb je drie of vier verschillende opladers nodig. Dat is veel handwerk met die kleine insteekkabeltjes overal.
Met draadloos laden kun je een vloot veel beter managen. Je kunt ruimtelijker ordenen, de fietsen staan vanzelf goed. Het is een absolute no-brainer voor iemand die hier professioneel mee bezig is. En zelfs als particulier met twee elektrische fietsen in je garage - je herkent de chaos van die kabeltjes direct.
De fietsbranche is een enorm conservatieve club. In de hightech wereld gaan dingen snel, maar in fietsen gaat alles langzamer. Toch denk ik dat dit balletje heel snel gaat rollen. Zodra de consument ziet dat het mogelijk is, en zodra het zichtbaar is in winkels.
Nu weet 99% van de fietsenmakers nog niet eens dat draadloos laden van fietsen bestaat en dat is ook logisch, want de tweede productgeneratie moet nog in productie komen. Maar dat maakt de kans des te groter. Wie vroeg instapt, staat straks vooraan.
Wat TILER heeft bewerkstelligd - dat dit technisch mogelijk is - dat is de grote stap. De commercialisering is dan een kleine stap. En ik zit al vijf jaar te wachten op precies dit. Toen ik met TILER in contact kwam dacht ik: eindelijk iemand die dit ook heeft ontwikkeld. Want het idee hebben is één ding, maar het realiseren ervan is een heel ander verhaal.
Wij zijn trots op het feit dat we de afgelopen 25 jaar enorm veel innovaties in Frankrijk hebben geïntroduceerd, allemaal uit Nederland. De e-bike in 2006. De cargobike, De kindertandem, De elektrificering van de fiets. We kijken continu naar nieuwe innovaties die waarde toevoegen voor de dealer én voor de consument.
TILER paste daar perfect in. Het is een hightech product, vergelijkbaar met de introductie van de iPad in zijn tijd. Echt Nederlands ondernemerschap en technische vernieuwing. Dat zie je ook aan hoe het product is opgebouwd. Voorons was de beslissing om het op te nemen in ons assortiment eigenlijk een heel kleine stap.
Ik zie drie markten. Allereerst de fietsenwinkel zelf, met name stadsfiets zaken, maar ook winkels die zich richten op elektrische mountainbikes. Die hebben precies dezelfde laaduitdaging.
Daarnaast de verhuurbedrijven, met hun grote vloten elektrische fietsen op verschillende locaties en hun kabeltjeschaos.
En de derde groep zijn de infrastructurele spelers: de fiets parkeergarages. Stel je voor dat je je e-bike wilt stallen in een publieke parking en hem ook wilt opladen. Nu moet je met je eigen kabeltje aan de slag en dat wil je als gebruiker niet. Een Tile waarop je je fiets zet en die direct oplaadt, is voor die markt een zeer interessant product.
Ik begrijp de aarzeling. Sommige mensen willen niet de eerste zijn, ze kijken de kat uit de boom. Maar zodra dit product op de markt is en je het in werking ziet, zeg je: dit moeten we gewoon hebben. Dat is ook de reactie die wij in Frankrijk al krijgen.
En je hebt altijd early adopters en fast followers. Dat is een keuze. Maar denk eens na: wat is er nou écht differentiërend aan jouw fietsenwinkel ten opzichte van de zaak 400 meter verderop? Bijna niets, je verkoopt grotendeels dezelfde producten. Met TILER heb je eindelijk eens iets waarbij een klant vraagt: oh, hoe hebben jullie dat? Dat is een enorme statement.
En het mooie is: een pre-order is geen grote investering. Je steunt daarmee een innovatie, helpt een product sneller en beter op de markt te brengen zonder dat het je iets kost. Er is geen aanbetaling. Wat heb je dus te verliezen?
Ik kan ook zeggen: wij gaan TILER zeker in al onze eigen winkels neerzetten. En aanstaande maandag hebben we een dealer vergadering met 45 van onze leden, winkels én verhuurbedrijven. Daar gaan we TILER alvast voor aankondigen. Ik weet zeker: zodra ze het product in werking zien, gaat het snel.